ساختار مرکز
آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 257
بازديدکنندگان امروز: 101
کل بازديدکنندگان: 485185
بازديدکنندگان آنلاين: 7
زمان بارگزاري صفحه: 0.9672 ثانيه
بیش فعالی یا شیطنت؟!

بیش فعالی، همان طور که از اسمش پیداست یعنی فعال بودن بیش از اندازه. مشکل از آنجا شروع می شود که این «اندازه» چقدر است که بیشتر از آن، اختلال حساب می شود.
زندگی شهرنشینی چقدر سهم دارد؟
در زندگی امروز، اندازه خانه ها با قبل بسیار متفاوت است. پیش از این، خانه ها بزرگ بودند، حیاط داشتند و کوچه ها هم برای بازی کودکان، امن تر بودند. امروزه، خانواده ها در خانه های اصطلاحاً قوطی کبریتی زندگی می کنند.  خبری از حیاط و ایوان های بزرگ نیست و کوچه ها هم مملو از خودروها و موتور سیکلت هایی هستند که می توانند خطرساز باشند. به علاوه، همسایه ها همدیگر را نمی شناسند و آدم نمی داند فرزندش در کوچه با چه چیزهایی ممکن است مواجه شود. همه این عوامل، باعث شده کودکان در خانه های کوچک، سالن های کوچک و پر از وسیله، زندانی باشند. آن ها باید مراقب قدم های خود باشند تا چیزی نشکند و یا همسایه طبقه پایین آزار نبیند. خلاصه اینکه، جایی برای شیطنت ها و جنب و جوش های معمول بچه ها باقی نمانده است.
سهم حال و روز والدین بی حوصله و گرفتار
زندگی امروز، غیر از کم کردن فضای خانه،؛ وقت و حوصله والدین را هم کمتر کرده است. اغلب والدین، حسابی مشغول و گرفتارند و با هزار و یک موضوع، دست و پنجه نرم می کنند. انواع و اقسام هزینه ها، استرس ها، کار، درس، مصاحبه، تحویل کار به موقع، زمانی که خیلی سریع می گذرد و کارهایی که باید دست تنها انجام دهند، انرژی زیادی از آن ها می گیرد. در این شرایط، تحمل شیطنت های ساده کودک هم خیلی سخت است و کوچک ترین سرو صدای او، مانند سرو صدای کارناوالی پرهیاهو، به گوش والدین خسته و پراسترس می رسد.
برنامه های تلویزیونی و سایر رسانه ها هم بی تأثیر نیستند.
از طرف دیگر، مطالب انواع رسانه ها، در راستای افزایش آگاهی مردم، هر روز به شرح مفصلی از انواع و اقسام بیماری ها و اختلالات، از جمله اختلالات دوران کودکی می پردازند. در این بین، شایع ترین اختلال روانی دوران کودکی، یعنی بیش فعالی، مدتی است که حسابی بحث داغی است؛ آن قدر که هر پدر و مادری احتمالاً دست کم یک بار، ویژگی های رفتاری فرزند خود را با ملاک های مطرح شده برای یک کودک بیش فعال، مقایسه کرده است و بسیاری از افرادی که کودک پرجنب و جوشی را می بینند، به راحتی به او برچسب بیش فعالی می زنند و از والدینش می خواهند او را نزد متخصص ببرند.
کودکان مبتلا به بیش فعالی، معمولاً خیلی پرجنب و جوش هستند. والدین آن ها می گویند انگار موتوری در بدنشان هست که هیچ وقت متوقف نمی شود. آن ها نمی توانند جایی ثابت بنشینند، انگار که روی آتش نشسته اند.
بالاخره بیش فعالی است یا شیطنت کودکانه؟
مجموعه این عوامل، دست به دست هم می دهد؛ کودکانی که جایی برای بازی ها شیطنت های طبیعی خود ندارند، بالاخره سرو صدا به راه می اندازند، یکی از همسایه ها شاکی می شود، چیزی می شکند یا خراب می شود یا ... از طرف دیگر، صبر پدر و مادر خسته و پر از استرس تمام می شود و از طرف دیگر، نشانه های بیش فعالی هم دهان به دهان می چرخد و در نتیجه، بسیاری از کودکان بازیگوش، به سادگی برچسب بیش فعالی می خورند.
امان از انتظارات عجیب و غیرواقع بینانه والدین
گاهی والدین، آن قدر از اینکه فرزندشان به بیش فعالی مبتلاست مطمئن هستند که حتی تشخیص متخصصین مختلف را هم نمی پذیرند. آن قدر اصرار می کنند و آن قدر از این دکتر به آن دکتر می روند تا بالاخره یک نفر، تأیید کند که فرزند آن ها اختلال بیش فعالی دارد. انتظار هم دارند یک دارو، فرزند آن ها را به کودکی مطیع و ساکت تبدیل کند؛ کودکی که کسی صدایش را نشنود، ندود، چیزی را نیاندازد و خلاصه، موجودی که شباهتی به یک کودک واقعی ندارد!
تنبیه کودکان آنها را پرخاشگر می کند.
دکتر فایق یوسفی، متخصص روانشناسی کودک می گوید: خانواده ها باید توجه ویژه ای به امر تربیت و آموزش کودکان داشته باشند. کودکانی که تنبیه جسمی و کلامی می شوند پرخاشگری را یاد می گیرند و با این روش خواسته های خود را مطالبه می کنند. کودکان با تنبیه جسمی و کلامی مشکلات را درون ریزی می کنند و به شکل شب ادراری،ناخن جویدن، لجبازی، بهانه جویی و بهانه گیری در آنها نمایان می شود. نیز تنبیه جسمی کودکان منجر به ضعیف شدن اعتماد به نفس آنان می شود.
ضرورت معرفی قهرمان به کودکان ایرانی
به گزارش کودک، مرتضی شمسی، رئیس مرکز پویانمایی صبا گفت: تنها پرکردن آنتن تلویزیون هدف مرکز پویانمایی نیست و باید برای کودکان ایرانی در زمینه پویانمایی برندسازی کرد. برندی مانند مرد عنکبوتی به این اندازه در کشوری رسوخ کرده که همه بچه ها آن را می شناسند؛ یا از توان رسانه ای طرف مقابل و یا از انفعال ما ناشی می شود. در صورتی می توان فرهنگ را درست منتقل کرد که در قالب زیبا و جذابی باشد. جامعه همواره به قهرمان نیاز دارد و یا نیازی عام است؛ اگر بتوانیم آن را دقیق طراحی کنیم، نسل اینده در کنار مرد عنکبوتی، قهرمان ایرانی می شناسد.