منوی اصلی
آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 27
بازديدکنندگان امروز: 109
کل بازديدکنندگان: 234509
بازديدکنندگان آنلاين: 1
زمان بارگزاري صفحه: 1.1388 ثانيه
اسکیزوفرنی چیست ؟

اسکیزوفرنی چیست ؟
از جمله بیماری‌های عصبی روانی است که یک درصد جمعیت جهان به این بیماری مبتلا هستند امکان ابتلاء به این بیماری تقریباً در تمام طول عمر وجود دارد، شایع‌ترین سن ابتلاء 15 تا30 سالگی است. مبتلایان به این بیماری غالباً نیاز به خدمات مستمر روانپزشکی دارند بطوری که طبق آمار نیمی از تخت‌های بخش‌های روانپزشکی توسط این بیماران اشغال می‌شود. این بیماری در تمام اقوام، فرهنگ‌ها و طبقات اجتماعی دیده می‌شود و زن و مرد به یک نسبت به بیماری مبتلا می‌شونددر فرد مبتلا به اسکیزوفرنی فعالیت ذهنی و روانی دستخوش تغییر گردیده و در مرحله حاد بیماری فعالیت‌های هیجانی، رفتاری، فکری، عملکرد طبیعی خود را از دست می دهد، درمان به موقع همراه با حمایت‌های خانوادگی عملکردهای روانی بیمار را حفظ کرده و در بازگشت توانایی‌های روانی او مؤثر می‌باشد.
علت بیماری چيست؟
اصولا هر بیماری در اثر اختلال عملکرد طبیعی یک یا چند سیستم بدن بروز می‌کند.بیماری اسکیزوفرنی بدنبال اختلال در عملکرد سیستم اعصاب و مشخصاً اختلال عملکرد مغز آغاز می‌شود. علت این بیماری مشخص نشده ولی عوامل ذیل را در بروز آن مؤثر می‌دانند.
ارث: بیماری در کسانی بیشتر دیده می شود که در اقوام درجه یک آنها یعنی برادر، خواهر، پدر و مادر بیماری مشابه وجود دارد.
صدمات زایمانی: صدماتی که هنگام زایمان به سیستم اعصاب مرکزی وارد می شود باعث اسیب پذیری فردمی شود .
عفونت‌های دوران حاملگی: ابتلاء زن آبستن به برخی از عفونت‌های ویروسی می‌تواند جنین وی را مستعد به این بیماری نماید.
سوءتغذیه: تغذیه نامناسب و ناکافی در ماه‌های اول حاملگی می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به اعصاب جنین وارد آورده و او را مستعد بیماری سازد.
فشارهای روحی: اعصاب فردی که از نظر فعالیت مواد شیمیائی مغز به علت وراثتی دچار اختلال است در مواجهه با فشارهای روانی ممکن است به یکی از اختلالات روانپزشکی مبتلا شود که بیماری اسکیزوفرنی یکی از آنها است.
علایم بیماری:
تشخیص بیماری اسکیزوفرنی براساس علایم هیجانی، روانی و رفتاری در فرد انجام می‌گیرد و شناخت آنها و توجه بموقع در تشخیص زودرس بيماری حائز اهمیت است. علایم بیماری بسیار متنوع بوده و در نزد بيماران مختلف تفاوت‌های زیادی دارند علایم بیماری به دو گروه مثبت و منفی تقسیم می شود.علایم مثبت علایمی هستند که در فرد دیده نمی شده و دراثر بیماری بوجود آمده است :
اعتقادات غلط یاهذيان : هذيان ها افکاری هستند که واقعیت ندارند و با توجیه، نصیحت و آوردن دلیل نیز اصلاح نمی‌شود بعنوان مثال بیمار فکر می کند که «دیگران سعی در آزار و اذیت او دارند» و یا اینکه «دیگران فکرش را می‌خوانند» . افکار هذیانی جز با مصرف دارو از بین نخواهند رفت.
توهم: بیمار صدا یا چیزهای  را می‌شنودیا می بیند  که واقعیت خارجی ندارند؛ احساس می‌کند که کسی یا کسانی با او صحبت می‌کنند، صدائی را می‌شنود که به او دستور انجام کاری را می‌دهد یا در برابر چشمان خود صحنه‌هایی را می‌بیند که وجود خارجی ندارند و دیگران نمی‌بینند. فرد گاهی بوهایی را حس می‌کند که دیگران حس نمی‌کنند این توهمات می‌تواند در تمام حس‌های پنجگانه رخ دهد اما  شایع‌تربن آنها توهم شنوایی است.
کناره گیری از اجتماع :ترس از محیط خارج از منزل، ترس از تحت تعقیب قرار داشتن و علایم شبیه به اینها باعث می‌گردد که بیمار خود را در منزل مخفی نماید و ارتباطات خارج از خانواده و مردم روز به روز کمتر شود
اختلال خواب:کم خوابی ،کابوس های شبانه ،بی خوابی  
اختلال هیجان: اختلال در واکنش‌های هیجانی به صورت گریه و خنده‌های بی‌مورد، کرختی و بی‌حوصلگی، عصبانیت و پرخاشگری از علائم شایعی است که در این بیماران دیده می‌شوند
علایم منفی آن دسته از علائم رفتاری و احساسی است که افراد سالم دارند ولی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا فاقد آن هستند مهمترین آن ها عبارتند از :منفکیز
فقدان انگیزه و یا کم شدن آن: بدون دلیل سرکار نرود،نمرات درسی افت پیدا کند .
عدم رسیدگی به بهداشت فردی؛ استحمام، تعویض لباس، رسیدگی به وضع ظاهر و آراستگی، از علائم بارز این بیماری است .

کناره گیری از محیط و انزوا طلبی :علایقش برای ارتباط با محیط و دیگران را از دست میدهد مدام در افکار خود غوطه ور است در واقع تمام شبانه روز خود را در منزل سپری میکند و به کار مشخصی نمی پردازد
کندی عواطف و احساسات: ممکن است برخی از بیماران در برابر حوادث   شادی آور و یا غم انگیز روزمره زندگی مانند دیگران هیجانات مناسب نشان ندهند.
کاهش تمرکز فکر
به یاد داشته باشید که علائم منفی نیز جزو علایم بیماری است و آن را به تنبلی، لاقیدی، بی تفاوتی نسبت به مسائل زندگی نسبت ندهیم تشخیص علائم منفی در مقایسه با علائم مثبت آسان نبوده و نیاز به دقت و توجه بیشتری دارد..
 درمان ب.ه اسکیزو در درمان بیماری اسکیزوفرنیا
بیماری اسکیزوفرنی مانند بسیاری دیگر از بیماری‌های انسان مانند فشار خون بالا، بیماری قلبی، دیابت، زخم معده، روماتیسم قابل درمان و کنترل است. با درمان، بیماری خاموش می گردد و یا شدت آن کاهش می ‌یابد. هدف از درمان دارویی و غیردارویی بیماری اسکیزوفرنی نیز بازگشت وی به زندگی معمولی و روزمرۀ زندگی است.
به یاد داشته باشیم : غلط مردم در مورد بیماری اسکیزوفرنیا
این بیماری نادر نیست 5/1درصد افراد جامعه در طول عمر به آن مبتلا می‌شوند و علت آن نژاد، وضع اقتصادی، اجتماعی، تحصیلات و روش‌های تربیتی نمی‌باشد .
بیمار مبتلا به اسیکزوفرنی بدطینت و زشتخو نیست ،روحیات این افراد شبیه افراد عادی است و فقط در صورت عود بیماری رفتارهای غیرمنطقی بروز می‌کند که ناشی از شرایط بیماری است
بیمار اسکیزوفرنی متجاوز و خطرناک نیست ،میزان آسیب و صدمه به دیگران توسط این بیماران بیشتر از سایر مردم در جامعه نیست.
بیماری اسکیزوفرنی نشانه عقوبت الهی و ناشی از گناه نیست ، این بیماری، همانند دیگر بیماری‌های انسان بوده و تنها نشانه‌ها و علائم آن متفاوت است
با کنترل دارویی بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی مي‌تواند به جامعه بازگشته و فعالیت‌های معمول زندگی داشته باشد .