منوی اصلی
آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 113
بازديدکنندگان امروز: 646
کل بازديدکنندگان: 311403
بازديدکنندگان آنلاين: 10
زمان بارگزاري صفحه: 1.1700 ثانيه
پیشگیری از خودکشی

خودکشی علت تقریبا یک میلیون مرگ و میر در سال در جهان می باشد و یکی از 10 علت اصلی مرگ و میر در دنیا است خودکشی فقط یک مرگ نیست بلکه می تواند یک تراژدی برای والدین، فرزندان، همسر و سایر اعضاء خانواده دوستان باشد و آنها را از جنبه های مختلف روان شناختی و اقتصادی و اجتماعی تحت تاثیر قرار دهد.
در 50 سال اخیر معضل خود کشی 60% افزایش داشته و این آمار در کشورهای مختلف متفاوت می باشد. و از مسائلی است که توجه فوری و اورژانسی را می طلبد. اگر چه پیشگیری از خود کشی اصلا کار راحتی نیست و مستلزم یک رویکرد جامع و اجرای طیف گسترده ای از مداخلات را از جمله آموزش مهارتهای فرزند پروری تا مشاوره خانواده و درمان اختلالات روانی است و در این میان مراکز بهداشتی درمانی نقش به سزایی را در این زمینه می توانند داشته باشند.


نکات کلیدی راجع به خودکشی درجهان
•    هر 40 ثانیه یک نفر در سراسر دنیا جان خود را در اثر خودکشی از دست می دهند.
•    هر 3 ثانیه یک نفر اقدام به خودکشی می‌کند.
•    خودکشی جزء 3 علت اصلی مرگ افراد 35-15 سال است.
•    هر خودکشی حداقل برای 6 نفر دیگر تأثیر بدی دارد.
•    تأثیرات روانشناختی، اجتماعی، و اقتصادی خودکشی بر خانواده و جامعه غیرقابل اندازه‌گیری است.

تعریف خودکشی: مرگ ناشی از آسیب رساندن، مسموم کردن و یا خفه کردن خود وقتی که شواهد نشان دهد این کار توسط خود فرد انجام شده و قصد کشتن خود را داشته است .
اقدام به خود کشی: عملی که توسط خود فرد به قصد کشتن خود انجام شده است. این عمل می تواند منجر به آسیب غیر کشنده باشد یا آسیبی در پی نداشته باشد .
تهدید به خودکشی: هر رفتار کلامی یا غیر کلامی که فریاد می زند فرد قصد آسیب زدن به خود را داشته است و ممکن است یک اقدام به خودکشی یا سایر رفتارهای مربوط به آن در آینده نزدیک اتفاق افتد.
افکار خودکشی : وجود افکار خودکشی غیر عادی نیست، این افکار بخشی از زندگی طبیعی ما ضمن فرایند رشد در کودکی و بلوغ می باشد و به خصوص چالش بین فلسفه مرگ وحیات است. پژوهش های علمی نشان می دهد بیش از نیمی از نوجوانان در سال های آخر دبیرستان افکار خودکشی دارند. لازم است نوجوانان این افکار را با بالغین مطرح نمایند. پديده افكار خودكشي در بسياري  از اقشار مردم از جمله (جوانان، مردان، زنان و افراد مسن) ديده مي‌شود كه عدم پيشگيري از آن مي‌تواند اقدام به خودكشي را بهمراه داشته باشد.
علت خودکشی: خودکشی پدیده پیچیده ای است که از تعامل عوامل مختلف زیستی و روانی، اجتماعی وفرهنگی و معنوی حاصل می شود. خود کشی حاصل دردی عمیق، نومیدی و یاس و غلبه درد و ترس و نا امیدی به امید را نشان  می دهد.
عوامل مرتبط با خودكشي
جنس: مردان بیش از زنان خودکشی می‌کنند ولی اقدام به خودکشی در زنان بیشتر است.
سن: براساس آمارهای جهانی خودکشی در دوگروه سنی جوانان 15-35 سال و افراد مسن بیش از 75 سال بیشترین میزان را دارد. بر اساس آمارهای مربوط به خودکشی در ایران بالاترین میزان خودکشی مربوط به جوانان زیر 30 سال است.
وضعیت تأهل: افراد طلاق گرفته، بیوه و مجرد خطر بیشتری برای خودکشی نسبت به افراد متأهل دارند. کسانی که به تنهایی زندگی می‌کنند یا جدا شده‌اند آسیب‌پذیری بیشتری دارند.
شغل: در مطالعات ایران افراد بیکار، زنان خانه دار و دانش آموز بالاترین میزان خودکشی را دارند.
بیکاری: ازدست دادن شغل با افزایش خطرخودکشی مرتبط است.
مهاجرت: کسانی که از مناطق روستایی به شهری یا کشوری دیگر مهاجرت می کنند مستعد رفتارهای خودکشی هستند.
ابتلا به بيماريهاي صعب العلاج: ديابت، تشنج، MS
مصرف مواد و الكل: حشيش، آمفتامين، اپيوئيد ها و ساير
سابقه آسيب به خود: وجود اسكارهاي متعدد روي اندامها و اقدام هاي قبلي به خودكشي

جدول احساسات و افكار بيمار مستعد خودكشي
احساسات:    افکار:
غمگین، افسرده    «دلم می‌خواست مرده بودم»
 تنها    «من نمی‌توانم هیچ کاری انجام دهم»
 درمانده    «نمی‌توانم تحمل کنم»
نا امید    «من شکست خورده و سربار دیگران هستم»
بی ارزش    «بقیه بدون من خوشحال‌ترند»

عوامل ایجاد کننده خطر و عوامل محافظت کننده فرد در مقابل خودکشی:
عوامل خطر عواملی هستند که احتمال اقدام به خود کشی را افزایش می دهند. عوامل محافظ عواملی هستند که احتمال اقدام به خودکشی را کاهش می دهند و در واقع هیچ یک از این دو به تنهایی نمی توانند مستقلا اقدام به خودکشی را تعیین کنند. شناسایی  عوامل خطر در تصمیم گیری بالینی اهمیت حیاتی دارد آگاهی نسبت به این عوامل به شناسایی افرادی که در خطر بالایی قرار دارند کمک کرده و پس از آن می توان مداخله پیشگیرانه را طراحی کرد. بنابراین آشنایی با  عوامل خطر برای مشاوران حائز اهمیت است.
عوامل ایجاد کننده خطر:
1.    عوامل جمعیت شناختی: معمولا نرخ خودکشی با افزایش سن افزایش پیدا می کند که در سه دوره سنی خطر بالایی همراه دارد: اواخر نوجوانی و اوایل جوانی (15-24 سال)، میانسالی، سالمندی 65سال به بالا
2.    سابقه اختلالات روان پزشکی: سابقه اختلال روانپزشکی یک عامل خطر  مهم در اقدام به خودکشی است وبه طور کلی 90 درصد همه خودکشی ها ناشی از ابتلابه یک اختلال روانپزشکی می باشند .اختلال خلقی و به ویژه افسردگی از جمله قویترین عوامل خطر محسوب مشوند .عوامل روانشناختی مانند تکانه ای بودن نومیدی ،عزت نفس پایین واحساس بی ارزشی ،کمال گرایی مفرط ،خشم ،غمگینی واحساس  گناه ،اضطراب وبی خوابی نیز احتمال خود کشی را افزایش می دهد .
3.    سابقه رفتار خودکشی: سابقه، اقدام به خودکشی را در آینده به میزان زیادی افزایش می دهد و این افراد 50- 100 برابر بیشتر از جمعیت عمومی در معرض خطر هستند.
4.    بیماریهای جسمی: بیماریهای جسمی از جمله دیابت، کم خونی، مشکلات تیرویید، وافراد با دردهای مزمن در معرض خطر بالایی هستند.
5.    عوامل خطر اجتماعی و موقعیتی،بیشر کسانی که خود کشی می کنند برخی فشارهای زندگی را مدت 3 ماه قبل از فوت تجربه کرده اند. مثل مشکلات مالی، قانونی تعارضات، اختلافات بین فردی، جدایی و طلاق، مرگ عزیزی از نزدیکان، انزوای اجتماعی، شبکه حمایتی محدود، تنها زندگی کردن به ویژه در مردان و کسانی که سابقه مورد  بد رفتاری قرار گرفتن از نظر جسمی و جنسی دارند در خطر بالای صدمه به خود یا خودکشی قرار دارند.
عوامل محافظ:
1.    عوامل فردی مانند توانمندی ها، مهارتهای بین فردی موثر، مهارت حل مسئله منطقی، خوش بینی وامید به آینده، وجود دلبستگیهای دینی و اعتقادی، حس هدفمندی
2.    عوامل خانوادگی مانند: حس مسئولیت نسبت به خانواده، روابط خانوادگی گرم وموثر، بر خورداری از حمایت خانوادگی
3.    عوامل اجتماعی مانند: وجود شبکه های اجتماعی قوی (دوستان، همکاران و ...)، مشارکت اجتماعی، زندگی اجتماعی رضایت بخش، محیط کاری حمایتی و رضایت بخش، دسترسی به خدمات بهداشت روان
چگونه با بیمار مستعد خودکشی برخورد کنیم
وقتی که افراد می‌گویند «من از زندگی خسته ام» یا «دیگر چیزی در زندگی وجود ندارد»، اغلب به آنها توجهی نمی‌شود یا برای آنها افراد دیگری با شرایط سخت‌تر مثال زده می‌شوند. اولین تماس با فرد مستعد خودکشی بسیار مهم است. اغلب تماس‌ها در کلینیک‌های شلوغ، خانه یا محل‌های عمومی رخ می‌دهد که  در این محل‌ها داشتن یک گفتگوی خصوصی ممکن است مشکل باشد.
1. قدم اول یافتن مکان مناسبی است که در آن گفتگویی آرام و به طور خصوصی بتواند انجام شود.
2. قدم بعد اختصاص دادن زمان کافی است. بیماران مستعد خودکشی برای کاهش دردهای درونی خود نیاز به زمان بیشتری دارند و  با دادن فرصت  بیشتر به آنها باید از نظر ذهنی آماده شوند.
3. مهم‌ترین کار گوش دادن مؤثر به آنها است. گوش دادن موثر قدم مهمی در کاهش دادن نا امیدی آنهاست.
هدف، پرکردن فاصله ایست که در اثر نا امیدی ایجاد شده و امید دادن به شخص است که شرایط او می‌تواند به نحو بهتری تغییر کند.

اینگونه ارتباط برقرار کنید
•    با توجه به فرد گوش دهید. خونسرد باشید.
•    احساسات فرد را درک کنید.
•    با احترام و پذیرش به صحبتهای فرد گوش کنید.
•    به ارزش‌ها و عقاید بیمار احترام بگذارید.
•    با بیانی روشن و قابل اعتماد صحبت کنید.
•    توجه، علاقه  و مهربانی خود را به  فرد نشان دهید .
•    به احساسات فرد دقت کنید.

اینگونه ارتباط برقرار نکنید
•    مرتباً صحبت های فرد را قطع کنید.
•    هیجانی یا شوک زده شوید.
•    خودتان را خیلی گرفتار نشان دهید.
•    ارباب وار با بیمار برخورد کنید.
•    اظهارات مداخله آمیز یاغیر واضح بدهید.
•    بیمار را سؤال پیچ کنید.
برای اینکه ارتباط راحت‌تری با فرد داشته باشید، با وی آرام، باز، با مهربانی و پذیرش و بدون قضاوت برخورد کنید.

با مهربانی به فرد گوش دهید
احترام بگذارید
همدلی داشته باشید
با اعتماد برخورد کنید