منوی اصلی
آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 57
بازديدکنندگان امروز: 277
کل بازديدکنندگان: 266195
بازديدکنندگان آنلاين: 5
زمان بارگزاري صفحه: 0.5625 ثانيه
خودشیفتگی چیست؟

خودشیفتگی چیست؟
خودشیفتگی از اختلال در رابطه مادر و کودک در نخستین سالهای زندگی و به ویژه یکسال اول تولد نشآت می گیرد.
اگر نیازهای کودک ارضا نشود و کودک ناکامی زیادی را تحمل کند دچار احساس ناکامی ،تحقیر و ناامنی می شود.
این احساسات پیامدهای مهمی در ساختار روانی کودک می گذارد و باعث می شود کودک اعتماد خود را به جهان و افراد مهم زندگی از دست بدهد و قادر به برقراری ارتباط عاطفی عمیق با دیگران نباشد و نمی تواند با دیگران همدلی کند و خود را جای دیگران بگذارد و دنیا را از دریچه نگاه آنها ببیند.
این به دلیل احساس خودکم بینی ای است که فرد در خود احساس می کند و برای جبران این احساس خود را به انسان کامل که نیازی به دیگران ندارد تبدیل می کند.
فکر می کنند بهتر و برتر از دیگران اند.
همواره انتظار تحسین دارند.
احساس خصومت و دشمنی نسبت به اطرافیان دارند و حتی این احساس را به دیگران نسبت می دهند و مثلا می گویند " فلانی از من بدش می آید "
اغلب عزت نفس شکننده ای دارند و میزان آسیب پذیری در آنها بالا است.
ممکن است احساس کنند که تنها افراد خاص و یا از طبقه بالای اجتماعی می توانند آنها را درک کنند.
اغلب خیالپردازی هایی در مورد موفقیت،قدرت،زیرکی ،زیبایی،معروف شدن دارند.
از مورد حمله دیگران قرار گرفتن بدشان می آید .
وقتی با موقعیت هایی مواجه می شوند که مانع وجود دارد و نمی توانند به هدف خود برسند به جای احساس ناکامی دچار پرخاشگری می شوند و به فکر انتقام هستند.
اطاعت از قانون صرفآ به علت مجازات آنهاست و وجدان در آنها رشدنیافته و کمرنگ است و دچار احساس گناه نمی شوند.